Deze rubriek is voor mooie, aangrijpende, interessante
of enthousiaste uitingen van cliënten over
hun EMDR-therapie. Het kan gaan om een omschrijving
van hoe iemand de EMDR-sessie of de therapie
heeft beleefd, een gedicht of een kunstige uiting in
de vorm van beelden. Deze keer heeft cliënte Gerdie
van Beekveld een column geschreven.
Vier jaren geleden maakte ik iets traumatisch mee. Mijn
zo dierbare, geliefde metgezel en altijd aanwezige hond
Tessa werd overreden. Ze was amper vier jaar oud en ze
liep als elke dag mee naar de brievenbus om 7 uur in de
ochtend. Rustig haalde ik de krant uit de bus en zij ging
even plassen, standaard ritueel. In de volgende oogopslag
zag ik een beeld dat niet meer weg wil uit mijn geheugen:
koplampen schijnen op Tessa, alsof er een foto
gemaakt moet worden, en als in een slow motion zie ik
haar erin kijken. Het is niet goed, het klopt niet en toch
zie ik het. Zij hoort hier bij mij te zijn in het donker en
mee naar binnen te lopen. Niet daar in het licht me recht
in het hart te treffen met haar laatste aanblik.

Lees meer